De eetbare tuin van Christine Roelofs

Afgelopen weekend organiseerde Christine Roelofs haar opentuin, iedereen kon een kijkje komen nemen in haar wilde pluktuin, een “proef”tuin waar de nadruk ligt op de diversiteit in soorten en smaken.  Verschillende soorten tomaten, wortels, courgettes, bonen, bieten, bijzondere groene blaadjes zoals ijskruid en monniksbaard, kruiden en eetbare bloemen staan er kriskras door elkaar.  Want daarmee gaat ze aan de slag en maakt ze allerlei pesto’s, sauzen en dip’s, ingemaakt fruit, gekonfijte zoetigheden, siropen, confituren, gelei,  verschillende soorten azijn en nog veel meer.  En kookt ze elke maand opnieuw voor gasten.  Ik vind het heel bijzonder dat ze daarvoor een paar jaar geleden haar job opgaf om er nu nog steeds vol overgave voor te gaan.  En ondertussen worden haar producten zelfs verkocht in de plaatselijke Carrefour!  Bezoek dus zeker eens haar website of geniet hier even mee van de foto’s die ik maakte in haar tuin;
IMG_9781
IMG_9777
IMG_9786
IMG_9792
IMG_9794
IMG_9783
IMG_9785
IMG_9772
IMG_9779
IMG_9797
IMG_9796
christineIMG_9782
IMG_9765
Wat ik ook nog heel straf vind is dat ze een hele serre vol tomaten heeft staan en die geen druppel water krijgen, enkel bij het uitplanten, dat ga ik volgend jaar ook proberen hoor! Blijkbaar staat het ook in het boek van Peter Bouwens over tomaten, een gouden tip zowaar! IMG_9767

6 reacties op “De eetbare tuin van Christine Roelofs

  1. @woelmuizenier; bedoel je met tunnel echt een kas/serre of is het eerder een afdakje?
    @Menck; ik heb ook pure zandgrond 🙁 maar verder zoals je zegt om van te watertanden!
    @Zem; ’t was wat te grijs weer naar mijn goesting 😉
    @fruitberg; er viel daar inderdaad nog veel te eten!

  2. Het niet begieten van tomaten lijkt me logisch; ze pleuren hun wortels anderhalve tot twee meter diep in de grond op zoek naar water (mits, zoals Woelmuizenier schrijft, een dikke mulchlaag die uitdroging tegengaat). Maar wat als je héle droge grond hebt, vraag ik me dan af. Eén van mijn klanten (moes)tuiniert welhaast op puur zand. Volgens mij is geen water toedienen daar toch afgeraden.
    Verder: heerlijk logje, in velerlei opzichten. 😉

  3. Ik geef ook nergens water behalve bij de aanplant en de eerste groeifase. Daarna moeten mijn planten zichzelf ‘bedruipen’, ook in de tunnel. Een dikke mulchlaag zorgt voor de rest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *